İskele bağlantılarında ön testler ve ek ankraj kullanımı

Üretici verileri, ankrajın bağlantı yaptığınız duvarda bağlantı yükünü taşıyacağını gösteremediği her durumda ön test yapın. İskelelerde bu çoğunlukla o malzeme için yayımlanmış değeri olmayan tuğla, taş ve ahşap ile aksi halde beton değerine dayanmak zorunda kalacağınız her durum anlamına gelir: yığma duvar, eski beton veya çatlaklı beton (NASC TG4:25 §6.2 ve §9.1).

Belirlenen bir yüke kadar yüklenen beş ankraj, hiçbir şeyi kırmadan güvenli bir pay olup olmadığını gösterir.

5 ankrajdan hiçbiri test yükünde 1 mm kadar kaymadıysa, o ankrajı o taşıyıcı malzemede planlanan bağlantı yüküyle kullanabilirsiniz. Her işte monte edilen ankrajlar üzerinde yine de doğrulama testleri yapılmalıdır. Bkz. iskele bağlantılarının doğrulama testi.

Herhangi bir test ankrajı yetersiz kalırsa sonuçlar bir mühendise iletilir ve mühendis üç yoldan birini seçer (TG4:25 §9.3 bunların tamamını listeler):

• Ankrajı değiştirin: daha derine gidin, daha büyük çap kullanın veya başka bir tipe geçin. Yeni bir ankraj, yeni bir 5 ön test seti demektir.
• Yükü azaltın: daha düşük bağlantı yükü olan bir iskele düzeni seçin; örneğin brandayı file ile değiştirerek, kaplamayı kaldırarak veya bağlantı ekleyerek. TG20 ve TG30 eGuide'ları bunu modeller. Ya da iskeleyi yeniden tasarlatın.
• Yükü paylaştırın: ankrajı koruyun ancak aşağıda hesaplandığı gibi daha fazla sayıda kullanın.

Gereken sayı, orijinal sayı × bağlantı yükü ÷ izin verilen bağlantı yükü olup yukarı yuvarlanır; izin verilen bağlantı yükü, 5 test ankrajının kırılmaya kadar yüklenmesiyle elde edilir.

1. 5 test ankrajının her birini dikkatle kırılmaya kadar yükleyin; duvarın zarar görmemesi için 1 mm kaydığında durun. Bu yük, ankrajın kırılma yükü kabul edilir.
2. İzin verilen bağlantı yükü: (ortalama kırılma yükü ÷ 3) ile (en düşük kırılma yükü ÷ 2) değerlerinden küçük olanı.
3. Naylon ankrajlarda bunların yerine ÷ 5 ve ÷ 3 kullanılır; üretici PA6 veya PA66 ankrajı için sünmenin önemli olmadığını belirtiyorsa ÷ 3 ve ÷ 2 uygulanır.
4. Gereken ankraj sayısı: orijinal sayı × bağlantı yükü ÷ izin verilen bağlantı yükü, yukarı yuvarlanır.

TG4:25'teki bölenler yalnızca iskele ankrajları içindir.

Bir iskele tasarımı 4,8 kN bağlantı yükü veriyor, dolayısıyla ön test yükü 9,6 kN. Dört ankraj bu yükü taşıyor, ancak biri 9,1 kN'de 1 mm kayıyor. Mühendis daha fazla ankraj kullanmayı seçiyor. Ardından 5 ankraj, 1 mm kaymada durularak kırılmaya kadar yükleniyor: 9,1, 11,4, 10,6, 12,0 ve 10,2 kN.

• Ortalama kırılma yükü: 53,3 ÷ 5 = 10,66 kN. 3'e bölümü: 3,553 kN.
• En düşük kırılma yükü: 9,1 kN. 2'ye bölümü: 4,55 kN.
• İzin verilen bağlantı yükü: düşük olan değer, 3,553 kN.
• Tasarımda 30 ankraj vardı: 30 × 4,8 ÷ 3,553 = 40,5, yani 41 ankraj gerekir.

Bağlantı sayısını artırmadan ankraj eklemenin bir yolu, her bağlantıyı iki ankrajla sabitlemektir; örneğin iki vidayla tutturulan bir plaka.

Bir bağlantıdaki iki ankraj, üreticinin önerdiği mesafede yerleştirilmelidir. TG4:25'teki kaynaklı plaka detayında, 75 mm'lik tuğla sıralarında dikey olarak 150 mm aralıklı iki altıgen başlı vida kullanılır; böylece aralarında boş bir tuğla sırası kalır. Üreticinin yönlendirmesi yoksa TG4:25 §8.4, aynı tuğlaya iki ankraj takılmasına izin vermez ve mümkünse yan yana tuğlalara da takılmamalıdır. Bkz. iskele ankraj tipleri.

BS 8539:2012+A1:2021 ön testi farklı katsayılar kullanır. Test yükü NEk × νtest ÷ (αdist × Ω) şeklindedir; iskele ankrajı gibi kısa süreli yüklemelerde νtest betonda 2, kâgir yapıda 3 ve naylonda 3,5'tir. Testi geçemeyen bir ankrajdan sonra bölenler de taşıyıcı malzemeye bağlıdır: betonda 3 ve 2, kâgir yapıda 4 ve 3, naylonda 5 ve 3,5; yine α_dist ve Ω ile birlikte. BS 8539'a göre "daha fazla ankraj" yolu yalnızca kırılma test yüküne yakın olduğunda, örneğin test yükünün 0,8 katının üzerinde olduğunda değerlendirilmelidir.

İş şartnamesi BS 8539'u öngörmediği sürece iskele bağlantıları için TG4:25'i izleyin. Kararı iskele tasarımcısı veya sorumlu mühendis verir. Bkz. ön testler ve test yükü hesaplayıcımız.