Forprófanir á vinnupallafestingum og notkun fleiri akkera

Gerið forprófanir hvenær sem gögn framleiðanda geta ekki sýnt að akkerið beri álag festingarinnar í veggnum sem fest er í. Á vinnupöllum á það einkum við um múrstein, grjót og timbur án birtra gilda fyrir viðkomandi efni, og öll tilvik þar sem annars væri stuðst við gildi fyrir steinsteypu: hleðslu, gamla steinsteypu eða sprungna steinsteypu (NASC TG4:25 §6.2 og §9.1).

Fimm akkeri, álagsprófuð upp í ákveðið álag, sýna hvort öryggismörk séu nægileg, án þess að neitt brotni.

Ef engin af festingunum 5 skreið allt að 1 mm við prófunarálagið má nota þá festingu í því undirlagsefni við fyrirhugað álag á festu. Í hverju verki þarf samt staðfestingarprófanir á uppsettum festingum. Sjá staðfestingarprófanir á festum vinnupalla.

Þegar einhver prófunarfesting stenst ekki fara niðurstöðurnar til verkfræðings sem velur eina af þremur leiðum (TG4:25 §9.3 telur þær allar upp):

• Skipta um festingu: fara dýpra, nota sverari festingu eða skipta yfir í aðra gerð. Ný festing kallar á nýja röð 5 forprófana.
• Minnka álagið: velja uppsetningu vinnupalls með minna álagi á festu, til dæmis með því að nota net í stað dúks, fjarlægja klæðningu eða bæta við festum; TG20 og TG30 eGuides reikna þetta út. Eða láta endurhanna vinnupallinn.
• Dreifa álaginu: halda sömu festingu en nota fleiri, eins og reiknað er út hér að neðan.

Fjöldinn sem þarf er upphaflegur fjöldi × álag á festu ÷ leyfilegt álag á festu, námundað upp; leyfilegt álag á festu fæst með því að álagsprófa festingarnar 5 þar til þær gefa sig.

1. Álagsprófið hverja af festingunum 5 þar til hún gefur sig, varlega, og hættið þegar hún hefur skriðið 1 mm svo veggurinn skemmist ekki; það álag telst brotálag hennar.
2. Leyfilegt álag á festu: lægra gildið af (meðalbrotálag ÷ 3) og (lægsta brotálag ÷ 2).
3. Fyrir nælonfestingar er notað ÷ 5 og ÷ 3 í staðinn, nema framleiðandinn gefi upp að skrið sé óverulegt í PA6- eða PA66-festingu hans, en þá gildir ÷ 3 og ÷ 2.
4. Fjöldi festinga sem þarf: upphaflegur fjöldi × álag á festu ÷ leyfilegt álag á festu, námundað upp.

Deilitölur TG4:25 gilda eingöngu um festingar fyrir vinnupalla.

Hönnun vinnupalls gefur álag á festu upp á 4,8 kN, svo forprófunarálagið er 9,6 kN. Fjórar festingar halda því, en ein skríður 1 mm við 9,1 kN. Verkfræðingurinn ákveður að nota fleiri festingar. Festingarnar 5 eru síðan álagsprófaðar þar til þær gefa sig, og stöðvað við 1 mm skrið: 9,1, 11,4, 10,6, 12,0 og 10,2 kN.

• Meðalbrotálag: 53,3 ÷ 5 = 10,66 kN. Deilt með 3: 3,553 kN.
• Lægsta brotálag: 9,1 kN. Deilt með 2: 4,55 kN.
• Leyfilegt álag á festu: lægra gildið, 3,553 kN.
• Í hönnuninni voru 30 festingar: 30 × 4,8 ÷ 3,553 = 40,5, svo 41 festingu þarf.

Ein leið til að bæta við festingum án þess að fjölga festum er að festa hverja festu með tveimur festingum, t.d. plötu sem haldið er með tveimur skrúfum.

Bil milli tveggja festinga á sömu festu á að vera samkvæmt ráðleggingum framleiðanda. Í útfærslu TG4:25 með soðinni plötu eru notaðar tvær sexkantsskrúfur með 150 mm lóðréttu bili í 75 mm múrsteinsröðum, sem skilur eftir eina heila múrsteinsröð á milli þeirra. Án leiðbeininga framleiðanda útilokar TG4:25 §8.4 tvær festingar í sama múrsteini og, þar sem hægt er, í samliggjandi múrsteinum. Sjá gerðir festinga fyrir vinnupalla.

Í forprófun samkvæmt BS 8539:2012+A1:2021 eru notaðir aðrir stuðlar. Prófunarálagið er NEk × νtest ÷ (αdist × Ω), þar sem νtest fyrir skammtímaálag, svo sem festingar vinnupalla, er 2 í steinsteypu, 3 í hleðslu og 3,5 fyrir nælon. Eftir að festing gefur sig ráðast deilitölurnar einnig af undirlagsefninu: 3 og 2 í steinsteypu, 4 og 3 í hleðslu, 5 og 3,5 fyrir nælon, aftur með α_dist og Ω. Samkvæmt BS 8539 ætti aðeins að íhuga leiðina „fleiri festingar“ þegar festingin gaf sig nálægt prófunarálaginu, t.d. yfir 0,8 × prófunarálagið.

Fylgið TG4:25 fyrir festur vinnupalla nema verklýsingin vísi í BS 8539. Hönnuður vinnupallsins eða ábyrgur verkfræðingur tekur ákvörðunina. Sjá forprófanir og reiknivél fyrir prófunarálag.