Próby wyrywania kotew w murze z cegieł i bloczków

Kotwy w murze zwykle wymagają badań, ponieważ dane producenta lub warunki ETA często nie obejmują cegieł ani bloczków stosowanych na budowie. Badania w celu ustalenia nośności dopuszczalnej rzadko są potrzebne w betonie, gdzie BS 8539:2012+A1:2021 zaleca kotwy z Europejską Oceną Techniczną (ETA). W praktyce wykonuje się je głównie w murze.

Badania nie są potrzebne, gdy kotwa ma ETA dla danej kategorii muru, a elementy murowe na budowie są co najmniej tak wytrzymałe i co najmniej tak duże, jak podano w ETA. Jeśli są słabsze lub mniejsze, badania są konieczne. Zobacz kiedy należy wykonać badania na budowie.

Kotwy badawcze osadza się w pełnej części cegły lub bloczka, z dala od spoin zaprawy i w odpowiedniej odległości od krawędzi ściany, zgodnie z zaleceniem BS 8539, punkt 5.3.3.3.2.

Czasem kotwy robocze nieuchronnie trafiają w spoiny: tynk może zasłaniać układ warstw muru albo rozstaw otworów wspornika może do niego nie pasować. W takim przypadku sposób postępowania określa rysunek 7 tego samego punktu.

Na ścianie otynkowanej, na której nie widać spoin lub nie da się utrzymać kotew w obrębie cegieł, projektant może przyjąć Ω = 0,75 i zlecić badania w pełnej cegle. Przez Ω dzieli się obciążenie próbne, więc zwiększa to obciążenie tak, by uwzględnić kotwy robocze, które trafią w spoiny.

Na murze z cegły ustaw stopy mostka na cegłach otaczających cegłę, w której osadzona jest kotwa. Dzięki temu badane są również spoiny wokół tej cegły, więc słaba lub stara zaprawa albo cegła poluzowana podczas intensywnego wiercenia zostaną uwzględnione w wyniku.

W murze z bloczków zachowaj odległość najbliższej podpory od kotwy co najmniej 1,5 × hef, gdzie hef to efektywna głębokość zakotwienia. Mniejszego mostka można nadal użyć ze współczynnikiem αdist, o ile rozstaw jego podpór adist jest większy niż 1,5 × h_ef; w przeciwnym razie użyj szerszego. Zobacz dobór mostka.

Na cegłach perforowanych lub drążonych ustaw stopy pod kątem tak, aby żadna nie stała wzdłuż rzędu otworów.

W badaniach sprawdzających nie stosuje się αdist. W miarę możliwości wykorzystuj sąsiednie elementy murowe; przy dużych elementach najbliższa podpora może znajdować się w odległości do 0,5 × hef.

Kotwy osadzane są w bloczkach z betonu zwykłego przy hef = 80 mm, przy obciążeniu krótkotrwałym. Projektant podaje NEk = 1,5 kN i Ω = 1,0. ν_test dla kotwy innej niż nylonowa w murze przy obciążeniu krótkotrwałym wynosi 3.

• Mostek standardowy Staht t25: L = 63,5 mm, przy rozstawie podpór adist wynoszącym 127 mm, czyli odległości w świetle między stopami wzdłuż mostka (karta katalogowa Staht). L jest mniejsze niż 1,5 × 80 = 120 mm, więc stosuje się αdist, a adist (127 mm) jest większe niż 1,5 × hef (120 mm), więc równanie B.12 obowiązuje. αdist = 0,4 + 127 ÷ (5 × 80) = 0,718. Ntest = 1,5 × 3 ÷ 0,718 = 6,27 kN.
• Staht Bridge 375-25: L = 187,5 mm, czyli więcej niż 120 mm, więc αdist = 1,0. Ntest = 1,5 × 3 ÷ 1,0 = 4,50 kN.

Szerszy mostek daje niższe obciążenie próbne i mniejsze obciążenie muru. Nasz kalkulator obciążenia próbnego oblicza je dla dowolnego rozstawu podpór i ostrzega, gdy mostek jest zbyt wąski dla danej metody.

Kotwę posiadającą ETA dla danej kategorii muru, stosowaną w elementach murowych słabszych lub mniejszych niż podane w ETA, można badać na dwa sposoby, zgodnie z BS 8539, załącznik B.2.2.

• Od 5 do 15 badań do zniszczenia (załącznik B.2.2.1), z wynikiem wyznaczanym statystycznie. Zobacz badania wstępne.
• 15 lub więcej badań do zniszczenia, zgodnie z odpowiednim Europejskim Dokumentem Oceny (EAD) i powiązanym Raportem Technicznym EOTA. Dla metalowych kotew wklejanych w murze (EAD 330076 z EOTA TR 053) N1 to średnia z 5 najniższych wyników, a nośność charakterystyczna wynosi αdist × 0,7 × β × N_1, nie więcej niż wartość z ETA dla tej samej kategorii muru.

Ścieżka EAD wymaga większej liczby badań, więc trwa dłużej. Obie ścieżki dają różne wyniki; BS 8539 dopuszcza każdą z nich.

Redukcja ze względu na rozstaw podpór nie jest wymagana tam, gdzie według EOTA TR 053 zniszczenie pozostaje lokalne: przy kotwach osadzonych głębiej niż 150 mm w ścianach wielowarstwowych z małych cegieł pełnych, kotwach w spoinach oraz kotwach w cegłach drążonych lub perforowanych. Podpory nadal muszą być oddalone o więcej niż 1,5 × h_ef i pozostawiać miejsce na powstanie stożka zniszczenia. Zobacz dobór mostka.

Kotwa próbna mówi coś o kotwach roboczych tylko wtedy, gdy jest osadzona w ten sam sposób, dlatego kompetentny monter powinien ściśle przestrzegać instrukcji producenta, łącznie z czyszczeniem otworu. Wierć wiertłami mieszczącymi się w średnim zakresie tolerancji ISO 5468; spełniają go nowe wiertła z oznaczeniem kontrolnym PGM. Przed badaniem kotew wklejanych odczekaj co najmniej zalecany czas utwardzania.

Przed badaniem obejrzyj cegłę i otaczające ją spoiny. Pęknięcia przechodzące przez cegłę lub wokół jej spoin oznaczają, że wiercenie lub osadzanie ją uszkodziło.

Badania na ścinanie są rzadko potrzebne, ponieważ nośność na ścinanie jest zwykle ograniczona wytrzymałością kotwy lub konstrukcji. Mogą być konieczne przy mocowaniu w murze o niskiej wytrzymałości. Zobacz badania na ścinanie.