Proefbelasting van steigerankers, en wat te doen na een afkeur

Steigerankers worden proefbelast om te controleren of de ankers correct zijn geplaatst. NASC TG4:25 vereist proefbelastingen op elk steigerproject, ook bij projecten met eerder geplaatste ankers. Een proefbelasting controleert niet of het anker geschikt is voor de ondergrond; daarvoor dienen de gegevens van het anker of voorafgaande trekproeven.

Test op elk project minimaal 1 op de 20 ankers (5%), willekeurig gekozen, en nooit minder dan 3 in een afzonderlijk gebied.

Behandel elk van de volgende situaties als een apart gebied, met minimaal 3 tests: een ander montageteam, een gevel die anders verweerd is, een ander anker of een ander wandmateriaal. Bij herhaalde woningtypen mag een reeks kavels een gezamenlijke steekproef delen, mits die gebieden nog steeds worden aangehouden (NASC TG4:25 §9.6).

Ankers in voegen (1 op de 10), in koppenstenen (dubbel) en hergebruikte nylon pluggen (dubbel) vragen vanaf het begin een hogere frequentie:

• Ankers in voegen, waar de stenen niet kunnen worden geboord: 1 op de 10 ankers over het hele project, na voorafgaande tests.
• Ankers in koppenstenen, die door het boren los kunnen komen: het dubbele van de gebruikelijke frequentie.
• Nylon pluggen die in de muur zijn achtergebleven en opnieuw worden gebruikt: het dubbele van de gebruikelijke frequentie.

Zie soorten steigerankers.

Steigerankers worden getest op 1,25 × de ankerbelasting, afkomstig uit het compliance sheet (TG20 of TG30) of het steigerontwerp. Voor een standaardanker van 6,1 kN is dat 7,625 kN. Zie de ankerbelasting bepalen voor elke ankerklasse. Voor projecten die volgens BS 8539 zijn voorgeschreven, zie onze testbelastingcalculator.

Breng de belasting rechtstreeks op het anker aan, niet via de ankerbuis of koppeling. De meter moet in de afgelopen 12 maanden zijn gekalibreerd met een nauwkeurigheid van 5%. Houd iedereen uit de gevarenzone vóór het testapparaat zolang het belast is.

TG4:25 stelt geen eigen acceptatiecriterium voor proeflasttests. Volgens BS 8539:2012+A1:2021, dat TG4:25 tot zijn referenties rekent, is een anker goedgekeurd wanneer het de proeflast houdt zonder verplaatsing en zonder schade aan het anker of het ondergrondmateriaal. Registreer elke verplaatsing of schade als afkeuring.

Ja. Voorzie elk anker dat u op proeflast test van een label met de testdatum en de belasting die het hield, en markeer een afkeuring duidelijk op het label. TG4:25 §9.6 beschrijft dit als gangbare praktijk, en dankzij de labels kan bij een latere inspectie worden gekozen voor ankers die nog niet zijn getest.

Onderzoek na een afkeuring de oorzaak en verhoog de frequentie: 1 op de 10 na één afkeuring, 1 op de 5 na twee, elk anker bij meer.

Een afkeuring wijst erop dat er bij de keuze of montage van het anker mogelijk iets mis is gegaan, dus informeer degene die het anker heeft voorgeschreven en degene die het heeft gemonteerd. Afgekeurde ankers moeten doorgaans door een bevoegde monteur worden vervangen, nadat de specificatie is bevestigd.

In het voorbeeld hierboven wordt een van de 6 geteste ankers op de voorgevel afgekeurd.

• Na 1 afkeur: 1 op 10 van de 120 ankers op de voorgevel is 12. Dat is meer dan het minimum van 6, dus test er in totaal 12.
• Na een 2e afkeur: 1 op 5 van 120 is 24. Dat is meer dan het minimum van 12, dus test er in totaal 24.
• Na een 3e afkeur: test alle 120 ankers op de voorgevel en laat de specificatie en de installatie beoordelen.

TG4:25 vermeldt niet of het hogere percentage geldt voor het gebied waar de afkeur optrad of voor het hele project. In dit voorbeeld wordt het toegepast op het gebied. De steigerontwerper of verantwoordelijke constructeur beslist.

BS 8539:2012+A1:2021 biedt een keuze: test ten minste 2,5% (maar minder dan 5%) van de ankers bij 1,5 × de karakteristieke belasting, of ten minste 5% bij 1,25 ×. De regel van TG4:25 voor steigerverankeringen, 5% bij 1,25 × de verankeringsbelasting, komt overeen met de 5%-optie van BS 8539. Ook bij BS 8539 is het minimum na één afkeur 6. Zie proefbelasting uitgelegd.