Próby obciążeniowe kotwień rusztowań i co zrobić po niepowodzeniu

Kotwienia rusztowań poddaje się próbom obciążeniowym, aby sprawdzić, czy kotwy zostały prawidłowo osadzone. NASC TG4:25 wymaga prób na każdej budowie z rusztowaniem, także tam, gdzie wykorzystuje się kotwy osadzone wcześniej. Próba obciążeniowa nie sprawdza, czy kotwa nadaje się do danego podłoża – do tego służą dane techniczne kotwy lub badania wstępne.

Na każdej budowie należy przetestować co najmniej 1 na 20 kotew (5%), wybranych losowo, i nigdy mniej niż 3 w każdym odrębnym obszarze.

Każdy z poniższych przypadków traktuj jako osobny obszar, z co najmniej 3 testami: inny zespół montażowy, elewacja o odmiennym stopniu zwietrzenia, inny typ kotwy lub zmiana materiału ściany. Przy powtarzalnych typach domów partia działek może mieć wspólną próbę, pod warunkiem że te obszary są nadal uwzględnione (NASC TG4:25 §9.6).

Kotwy w spoinach zaprawy (1 na 10), w cegłach główkowych (podwójnie) i ponownie używane kołki nylonowe (podwójnie) wymagają wyższej częstotliwości od samego początku:

• Kotwy w spoinach zaprawy, gdy nie można wiercić w cegłach: 1 na 10 kotew na całej budowie, po testach wstępnych.
• Kotwy w cegłach główkowych, które mogą się poluzować podczas wiercenia: dwukrotność standardowej częstotliwości.
• Kołki nylonowe pozostawione w ścianie i użyte ponownie: dwukrotność standardowej częstotliwości.

Zobacz rodzaje kotew do rusztowań.

Kotwy mocujące rusztowanie poddaje się próbie obciążenia równego 1,25 × obciążenie robocze kotwienia, podane w karcie zgodności (TG20 lub TG30) lub w projekcie rusztowania. Dla kotwienia standardowego 6.1 kN daje to 7.625 kN. Wartości dla wszystkich klas kotwień znajdziesz w poradniku obliczanie obciążenia kotwienia. W przypadku prac wykonywanych według BS 8539 skorzystaj z naszego kalkulatora obciążenia próbnego.

Obciążenie przykładaj bezpośrednio do kotwy, a nie przez rurę kotwiącą lub złącze. Manometr powinien być skalibrowany w ciągu ostatnich 12 miesięcy z dokładnością do 5%. Podczas obciążania nikt nie może przebywać w strefie zagrożenia przed urządzeniem testującym.

TG4:25 nie określa własnego kryterium zaliczenia próby obciążenia. Według BS 8539:2012+A1:2021, normy wymienionej w TG4:25 wśród dokumentów powołanych, kotwa przechodzi test, jeśli utrzymuje obciążenie próbne bez przemieszczenia i bez uszkodzenia kotwy lub materiału podłoża. Każde przemieszczenie lub uszkodzenie należy odnotować jako wynik negatywny.

Tak. Każdą testowaną kotwę oznacz zawieszką z datą testu i obciążeniem, które utrzymała, a wynik negatywny wyraźnie zaznacz na zawieszce. TG4:25 §9.6 opisuje to jako powszechną praktykę, a zawieszki pozwalają przy późniejszej kontroli wybrać kotwy, które nie były jeszcze testowane.

Po wyniku negatywnym zbadaj przyczynę i zwiększ częstotliwość testów: 1 na 10 po jednym, 1 na 5 po dwóch, każda kotwa po większej liczbie.

Wynik negatywny wskazuje na możliwy błąd w doborze lub montażu kotwy, dlatego poinformuj osobę, która ją wyspecyfikowała, oraz tę, która ją zamontowała. Kotwy, które nie przeszły testu, zwykle musi wymienić kompetentny monter po potwierdzeniu specyfikacji.

W powyższym przykładzie jedna z 6 kotew badanych na elewacji frontowej nie przechodzi próby.

• Po 1 niezaliczonej próbie: 1 na 10 ze 120 kotew frontowych to 12, czyli więcej niż minimum 6, więc łącznie badamy 12.
• Po 2. niezaliczonej próbie: 1 na 5 ze 120 to 24, więcej niż minimum 12, więc łącznie badamy 24.
• Po 3. niezaliczonej próbie: badamy wszystkie 120 kotew na elewacji frontowej oraz weryfikujemy specyfikację i sposób montażu.

TG4:25 nie określa, czy zwiększona częstotliwość badań dotyczy obszaru, w którym wystąpiła niezaliczona próba, czy całej budowy. W tym przykładzie odnosi się ją do obszaru. Decyzję podejmuje projektant rusztowania lub odpowiedzialny inżynier.

BS 8539:2012+A1:2021 dopuszcza wybór: badanie co najmniej 2,5% (ale mniej niż 5%) kotew przy obciążeniu 1,5 × oddziaływanie charakterystyczne albo co najmniej 5% przy 1,25 ×. Zasada TG4:25 dla kotew rusztowaniowych, 5% przy 1,25 × obciążenie robocze kotwy, odpowiada wariantowi 5% z BS 8539. Minimum po jednej niezaliczonej próbie wynosi w BS 8539 również 6. Zobacz wyjaśnienie prób obciążeniowych.