Dokładność i kalibracja miernika testera wyrwań

Miernik testera wyrwań stosowany w badaniach na budowie wg BS 8539 powinien wskazywać z dokładnością do 10% rzeczywistego obciążenia. To wartość dla warunków budowy, a nie laboratoryjnych, ale na tyle rygorystyczna, że nośności dopuszczalnej wyznaczonej z odczytów można ufać.

W badaniach kotew rusztowań NASC TG4:25 wymaga miernika skalibrowanego w ciągu ostatnich 12 miesięcy z dokładnością 5%. Nie określa, czy chodzi o 5% odczytu, czy pełnej skali, dlatego sprawdź, co podaje Twoje świadectwo wzorcowania. Spełnij wymóg 5% dla kotew rusztowań i zawsze, gdy specyfikacja powołuje się na TG4:25. W pozostałych badaniach wg BS 8539 stosuj wartość 10% odczytu, chyba że specyfikacja określa inną.

Najlepiej, aby mierniki wskazywały bezpośrednio jednostki siły, np. kiloniutony (kN), a nie ciśnienie.

Dokładność miernika często podaje się jako procent pełnej skali, więc możliwy błąd w kiloniutonach jest taki sam przy każdym odczycie. Przy niskich odczytach ten stały błąd stanowi dużą część odczytu.

Weźmy miernik o pełnej skali 60 kN i dokładności ±2% pełnej skali. Jego możliwy błąd wynosi ±1,2 kN przy każdym odczycie:

Nie wykonuj odczytów poniżej 20% pełnej skali na manometrze o dokładności ±2% pełnej skali. Poniżej tego progu błąd może przekroczyć 10% odczytu. Najpierw wyznacz obciążenie próbne, na przykład za pomocą naszego kalkulatora obciążenia próbnego. Przy niskim obciążeniu próbnym użyj testera lub manometru o mniejszym zakresie pełnej skali albo takiego, którego dokładność podano jako procent odczytu.

Na tarczy analogowej żadna działka nie powinna obejmować więcej niż 5% pełnej skali, a odczyt można wykonać z dokładnością do pół działki. W przypadku manometru 50 kN oznacza to działki o wartości nie większej niż 2,5 kN i odczyt z dokładnością do 1,25 kN.

Wyświetlacze cyfrowe w dużej mierze zastąpiły tarcze analogowe i zazwyczaj są znacznie dokładniejsze.

Miernik powinien nadal wskazywać najwyższe obciążenie osiągnięte w teście, nawet po spadku odczytu. Kotwy pod obciążeniem ulegają relaksacji, a kotwa, która ulega zniszczeniu, powoduje spadek obciążenia, więc bez odczytu szczytowego badający mógłby zapisać błędną wartość. Zobacz pierwsze przemieszczenie i relaksacja obciążenia.

Testery Staht t25 i t60 pokazują bieżące obciążenie i obciążenie szczytowe na tym samym ekranie.

Tester wyrywania lub miernik należy wysyłać do kalibracji co najmniej raz w roku do laboratorium, którego wyposażenie wzorcowe zapewnia spójność pomiarową z wzorcami krajowymi. Wyślij go wcześniej po upadku lub po każdym budzącym wątpliwości odczycie, np. gdy wskazówka analogowa nie wraca do zera.

Zachowaj świadectwo dołączone po kalibracji, zabieraj je lub tabelę kalibracyjną miernika na każdy test i podawaj w protokole z badania datę kalibracji oraz nazwę laboratorium. Zobacz co powinien zawierać protokół z badania na budowie.

Każdy zestaw Staht t25 i t60 jest dostarczany ze świadectwem kalibracji ważnym 12 miesięcy. Staht kalibruje i serwisuje testery t25 i t60 oraz wystawia nowe świadectwo ważne 12 miesięcy: zobacz kalibracja i serwis oraz serwis i kalibracja. Coroczną kalibrację testera t25 lub t60 może też przeprowadzić cyfrowo lokalne laboratorium wzorcujące.

Każde świadectwo kalibracji t25 i t60 zawiera odczyty testera w odniesieniu do wzorca o zapewnionej spójności pomiarowej w całym zakresie: sprawdź, czy obejmują obciążenia, do jakich prowadzisz badania.

Do hydraulicznych stanowisk badawczych cyfrowy miernik G1 Pro mierzy do 1000 bar z dokładnością 0,25% pełnej skali (broszura Staht Heavy Duty Test Kit). Przy zamówieniu podaj wymagany zakres kalibracji. Miernik mierzy ciśnienie, dlatego używaj go z tabelą kalibracyjną przeliczającą bar na kN dla siłownika, na którym jest zamontowany.

Czujnik zegarowy do pomiaru przemieszczenia musi mieć dokładność 0,02 mm lub lepszą. Czujnik, który upadł lub którego wskazówka nie wraca do zera, traktuj jako nieskalibrowany do czasu ponownej kalibracji. Ustawiaj go na własnej podstawie, nigdy na mostku, który ugina się pod obciążeniem.